Savaşı Özlerken

Kız çıktı tepeye yine
büyüyen karını okşayarak
baktı hasretle uzaktaki yola
çınar dallarını ayırarak

üç ay dedi giterken
kırlangıç dönmıştı,dunya yem yeşildi
aşık’a şahit olan yapraklar
sararmış dökülmüş şimdi

biliyor eğer onun elinden kelse
şimdiye kadar geri dönerdi
askerde işte, halk için vatan için
gitti uzak o yerlere

biliyor onun özlediğini,
kendisi özleyen gibi
gözde sevda ışığı pirildadı
dudakları ürperdı öpüşür gibi

kucakladı, sarıldı, yumdu gözünü,
dinledi hissettiği yüreğini.
şaşırıp gözünü açtı,kımse yok, ışığı söndü,
yaşla dolmuş gözü, hesretle yüreği.

aylar geçmiş onunden hiç haber yok,
hasret büyümüş hemde o acı;
göz açmış bu dünyaya oğlumu,
olmuş adı Barış, Savaş isteyen gibi.

civcivler bağırıyor altüst edip mahalleni,
bahçededi bir sabah, tavuklara yem verip;
sakinleşti civcivler, huzur verir sessizlik,
araç sesı yolda,sakınlığını kısaltıp.

kapa çalındı, tak tak, getirdiği endişe,
ağlama, çağırma çevirdi onu korkuya;
tabak düştü elenden, kız koştu evesiye,
büyüdü matem, kımse dayanamaz bu acıya.

M.R.Karahan

6 Nisan 2018

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s